بهشت دربست

فعلا بای

7021 — Sun, 12 Apr 2009 20:47:18 GMT

بسم الله

امتحانای شفاهیم شروع شده اگه امسال مثه پارسال گند بزنم حسابی تو ذوقم می خوره

امروز برنامه امتحانامون و دادن چون بوشهر زندگی می کنم و اینجا هم گرما ادم می پخه برا همین

امتحانازودتر از شهرای دیگه شروع می شه ۱۱خرداد اگه عمری باقی بود دوباره می یام روی گلتونو

ببینم .درضمن فعلا امتحانای شفاهیم شروع شده ۱۹ اردیبهشت امتحان کتبی شروع می شه

منم باید حتما اگه سرمم بره باید امسال و خوب بدم

وگرنه تا سال بعدش عضاب وجدان دارم

برام دعا کنین معدلم بالای ۱۹بشه وگرنه...

خداحافظ

به امید شهادت بعد از ظهور

این امروز من...وای به حال فردام

7021 — Thu, 09 Apr 2009 21:42:18 GMT

بسم الله

دلم بدجور گرفته بود هی به خودم دلداری می دادم که اشکال نداره باید فراموشش کنم ولی قلبم قبول نمی کرد

همه وجودم متحد شده بودن که من و یاده اون بندازن ولی اون رفته بود گفته بود خداحافظ برای همیشه

خیلی سخت بود یهو پرده های بیرون پنجره محکم به شیشه می خوردن و دلم می ریخت یه بغض کوچولو اینور

گلوم بود یه بغض کوچولوهم اونورتو تاریکی اتاق از تخت پایین اومدم رفتم جلوی ایینه وایسادم ولی هیچی جز

جسم سیاه که پشت سرش نیمه روشن بودو ندیدم . دوباره پرده به پنجره خورد به شیشه برای یه لحظه تکون

خوردم فهمیدم باد داره می یاد پنجره رو باز کردم با سرعت وارد اتاق شد تمام کتابای روی زمین و برگ

زد انگار دنبال چیزی می گشت ولی نتونست پیداش کنه و رفت وقتی باد اروم شد دفترکوچکی و از تو کیفم

دراوردم چون می ترسیدم کسی بخونتش با خودم می بردمش مدرسه درش اوردم و برگ زدم به همون جایی

رسیدم که اومده بود و ...منم با جدیت قبول کرده بودم صفحه هارو که برگ زدم فهمیدم چقدر عاشقش بودم

به خودم گفتم عشقت به درد خودت می خوره تورو چه به دوست داشتن این دختره ی لوس از خودراضی

دفترچه رو انداختم رو زمین صورتم و گذشتم رو بالش و مثه بچه ها زدم زیره گریه بهش گفته بودم اگه نبخشتم

و به خاطرش گریه کنم منم نمی بخشمش التماس خدا کردم که فراموشش کنم ولی خدا حتی نگامم نکرد به پای

خدا افتادم قران و تو بغلم چسبونده بودم ولی انگار نه انگار انگار هیچکس نمی خواست من فراموشش کنم

هرجای مغزم که میرفتم اسمش حک شده بود دلم و سرتاسر ماله خودش کرده بود فکرم ذهنم همش ماله اون

بود ولی خودش نمی فهمید نمی تونستم بهش بگم دوست دارم یعنی نمی خواستم بگم اخه اخره همچین

قصه هایی و می دونم توکل کردم به خدا تا خوده صبح خوابم نبردو مثل ادمای مواد کشیده رفتم مدرسه

دلم به همین مکان خوش بود که با هرج و مرج درسا اونو فراموش می کردم دقایق اول با غصه خوردن سر

اینکه دیشب و درس نخونده بودم و امروزم دوتا امتحان داشتم گذروندم باور کردنش سخته ولی از هر لحظه ای

استفاده می کردم تا بهش فکر کنم وقتی معلوم سرش تو دفترو برگه ها بود یا وقتی رو به تابلو وایساده بود

وقتی دو سه نفر دورو برم سوال پیچم نمی کردن وقتی خودم با کسی کار نداشتم سرم و میزاشتم رو کیفم بدون

هیچ حرکتی به یه نقطه نامعلوم خیره می شدم طوری که چندبار گفتن برو صورتت و اب بزن قیافم داد میزد

که تمام شب و بیدار بودم ولی کسی نمی دونست چرا این از امروز بود روز قبلش که واویلا بود هرکی جلوم می

شد و باهام حرف میزد سرش داد می کشیدم همش و از کارام تو این دوروز حسابی تعجب کرده بودن وقتیم

ازم می پرسیدن می گفتم استرس قبل از امتحان و دارم(چه استرس وحشیانه ای) حالا که گفته منم دوست دارم

حق داره بدونه نمی دونم حقیقت داره یانه شاید یه بازی همیشگی باشه از این بازیای مصنوعی و چرتی که

بعضیامون واسه خودمون طرح کردیم شاید دوست داشتن منم جز همین بازیه که خدا موقعی که التماسش

می کردم هیچی نگفت نمی دونم چرا اخه من جز خدا به کی پناه ببرم نمی تونم راه درست و خراب و از هم

تشخیص بدم .

یه راز تو اخرین حرفی که بهش زدم هست که بستگی به جوابش داره اگه همون حرفی بود که نشون میده دارم

به بی راه میرم دیگه هیچوقت هیچوقت جوابش و نمیدم چون الا وقتشه اگه دیر شد دیگه نمی شه کاریش کرد

برای منم سخت می شه

دوباره بر گشتم هیچ وبی بهم نساخت دروی ازتون واقعا سخته

رنجهای تنهایی ...پر

7021 — Sun, 05 Apr 2009 19:51:41 GMT

سلام

البته سلام که نه خداحافظ

دارم میرم

پانیذ ...پر

وبلاگ...پر

بلگفا...پر

رنجهای تنهایی پر

--------------

قسمت نیست ما به این زودی بار شهادت و ببندیم ولی من یکی دیگه حالم از اینجا بهم می خوره

هرچی وب داشتم حذف کردم .

شهید دایی حمید خودم

7021 — Sun, 29 Mar 2009 15:10:41 GMT

به نام خالق حیات ومرگ

سلام دایی

دلم خیلی وقته برای شلمچه پر میزنه

دایی جون خیلی بدی چرا نزاشتی ببینمت بعد بری .

خوب یه ۳سالی صبر می کردی تا من دنیا بیام بعد میرفتی

مامانم می گه تو خیلی قشنگ بودی

دیروز که داشتم کتابام و مرتب می کردم یه پاکت دیدم بازش که کردم عکس نورانی و قشنگ تورو دیدم

که خیره نگاه می کرد و پشتتم نمایی از بهشت بود.

عکست و جای عکس خودم گذشتم تو قاب .

ماه هاست که دوست دارم بیام مناطق جنگی ولی جرات نداشتم به کسی بگم چون مطمئن بودم بهم می خندن

و من و بچه می گیرن روزی که فکر رفتن به مناطق جنگی به ذهنم رسید اصلا خبر نداشتم که دختر خالم

فرداش می خواد بره منطقه فکر کنم این بار سومش بود که میرفت ولی من ارزوی یه بار رفتن به اونجا به دلم

مونده .

دیروز وقتی تو تلوزیون داشت تبلیغ راهیان نور می کرد یهو دلم لرزید خداروشکر مامانم اونجا بودو سریع و

بدونی که فکر کنم چی دارم می گم اتوماتیک گفتم مامان میزاری منم با راهیان نور برم نگام کرد باورش

نمی شد که من همچین حرفی بزنم اخه من این حرفا تقریبا ازم بعیده گفت اگه بابات اجازه بده معلوم که میزارم

بری من که مشکلی ندارم برو با بابات حرف زن.

همین برو نظر بابات و بپرس برای یه لحظه زد تو ذوقم ولی راضی کردن بابا کار سختی نیست هنوز موقعیت

پیش نیومده که به بابان بگم داییییییییییییییی اگه قبول نکرد خودت برو بهش بگو که قبول کنه من دوست دارم

برم ما که هرچی منتظر امام زمان موندیم نیومد شاید منتظر شهادت منه .

یعنی با شهید شدن من می یادش؟

اخه من فقط با خودم بدبختی می یارم

چندتا مثل تو شهید شدن و اقا نیومد ؟؟؟؟؟یعنی با رفتن من اقا می یاد؟!!!

دیشب که می خواستم برفت خونه خاله دوباره تبلیغ راهیان نورو دیدم که تابلوش و زده بود دوباره به مامان

گفتم مامانم گفت بابات.

بابا هم اونجا بود ولی هیچی نگفت.اصلا تو باغ نبود

اگه به بابا گفتم و اجازه نداد خودم اینترنی اسم می نویسم و میرم فقط ببینم تو کجا و با چه شرایطی شهید شدی

گرجه تو توی یه جزیره که اسمش نمی دونم شهید شدی ولی مامان می گفت اونجا هم بودی کاشکی می شد

عکسایی که از موقع شهادت گرفتن و میزاشتم اینجا تا بقیه ببینم ولی چه کنم که نمی تونم مادربزرگ نمیزاره

کسی به اون عکسا دست بزنه چه برسه به اینکه بزارم تو وبلاگ .

خلاصه دایی جون نامردی کردی هنوز من نیومدم رفتی باشه چون تویی می بخشمت .

یه عکسی برات بسازم به زارم تو اتاقم که هرکی اومد فقط به تو نگا کنه قوربون شکل ماهت بشم .

زیارت آسمان

هیهای فرزندان آرش ! تیر بردارید

جنگ است تیر از قبضه تکبیر بردارید

بار سفر بر دوش ما افتاد ، برخیزید

بر جا عصایی مانده از آن پیر ، بردارید

ای بید های سر به زیر باغ خواب آلود

از سرگذشت سرو ها تأثیر بردارید

ما قهرمان داستان خون و شمشیریم

آینه های روبه رو ! تصویر بردارید (امید مهدی نژاد)

اینجا جایی برای فرشته ها نیست قصه دایی هایی که زودتر از من و تو

بارشونو بستن و فرشته شدن

این عکس جای گریه داره

به امید شهادت بعد از ظهور

هر چی می خوای به این اپ بگو!

7021 — Tue, 24 Mar 2009 22:22:50 GMT

بسم الله

اونقدر نوشتم که دلم خالی از حرفای نگفتنی شد بعد از ساعت ها نوشتن پنجره

بلگفا رو بستم . م یخواستم درباره سفرم مطلب بزارم با اشتیاق نوشتم بعد خیلی

بی تفاوت به باد دادم .

یه سوال داشتم هرکی اومد نظر بده به سوال جواب بده.

شما از چه کارتونی خوشتون می یاد؟ اگرم الا از هیچ کارتونی خوشتون نمی یاد بچه

که بودین از چه کارتونی خوشتون می یومده.

هر وقت شما جوابم و دادین منم تو اپ بعدی بهتون می گم

راستی جاتون خالی مشهد خیلی حالیدیم ولی متاسفانه نتونستم سپیده رو برای بار دوم ببینم.

هی دنیا

قالبم و می خواااااااااااااااااااااااام

7021 — Tue, 10 Mar 2009 19:11:18 GMT

سلام

دلم گرفت بس این قالب و دیدم.

ولی هیچی جای اینو نمی گیره یه جورایی قالبه تکیه تا حالا مثلشو تو هیچ وبی ندیدم چه جور

می تونم بعد این همه مدت ازش دل بکنم ....

اصلا یه کاری هروقت مثل همین قالب و تو وبلاگ دیگه ای پیدا کردم اینو عوض می کنم .

ولی تا اون موقع از چهره خاکتری ایندختره دق می کنم که .

حالا من چی تار تونم؟!!!!!!!!!!!!!!!

از این قالب خستم شده ولی نمی تونم ازش دل بکنم سخته به خدا تا حالا صدبار خواستم عوضش

کنم ولی وجدانم اجازه نداد .

از رنگ و رو افتاده نمی دونم چرا ولی هیچ اهنگی و نمی گیره خاک سرو روشو گرفته

بی چاره...(همین مونده بود که غصه قالب و بخورم).

من می خوام برم مشهد چه به خواین چه نخواین براتون دعا می کنم .(مگه دعای زورکیم داشتیم)؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

دیدین من چقد صبورم هنوز اژم سرد نشده رفتم قالب و عوض کردم

دور هم باشیم

7021 — Mon, 09 Mar 2009 10:14:17 GMT

سلام

دور هم باشیم...دور هم باشیم..

قسمت نظرها تو یه وبلاگ کوچیک با نویسندگی یه فرد نامشخص اینجاست که ادم

می فهمه تکنولوژی پیشرفت کرده که یه عده تو قسمت نظرا یه چت روم بدونی که

به خوان درست کردن سن افراد نامشخصه معلوم نیست کی راست می گه کی

دوروغ من که اون اولا نبودم ولی صفه هارو که دور زدم با خیلیا که حتی یه بارم

باهاشون حرف نزده بودم اشنا شدم .

خودشون نبودن ولی نشونیشون به جا مونده بود نوشته هایی که سرشار از محبت و

شوخی بود کم بود نوشته هایی که درباره غصه باشه دخترو پسر فرق نمی کرد همه

جو صمیمی بود دخترا با زبون درازو پسرا هم طبق معمول مواظب بودن که کم نیارن

تو صفه های ۸۰بود که منم به اونا پیوستم کسایی که کم کم به هم پیوستن بعضیا

رفتن و شاید الا دیگه اونجارو یادشون نیاد ولی بعضیا پیوندشونو روز به روز محکم تر

می کنن از هم کیلومترها دورن ولی دلشون باهمه دست فاطی جون (نویسنده دور هم باشیم)

درد نکنه که همچین گلی کاشت یه قالب با سلیقه ای کاملا دخترونه و ساده

این دوستی ها وقتی شروع شد که نویسنده درباره محسن افشانی نوشت نوشته ای

کاملا کوتاه که جذابیت چندانی نداشت علاوه بر اون هیچ نکته ای هم توش نبود که

به خواد جلب توجه کنه ولی اون موقع دور دور محسن افشانی بود مخصوصا واسه

دخترا واسه همین هر مطلبی درباره اقای افشانی نوجوونارو جذب می کرد شاید منم

اولا ازش خوشم می یومد ولی به تدریج تنفرم نصبت به هر پسری بیشتر شد حالا

می خواست بازیگر باشه می خواست نباشه.

وقتی دور هم باشیم بعد از مدت ها جستو جو تو گوگل پیدا کردم داشتم بال در

می یووردم اولین کسی که باهاش برخورد کردم یه فرد نامشخص به نام (بیکار )بود

فکر می کنم فقط همون یه بارو باهاش حرف زدم دقیق یادم نمی یاد ولی دلش گرفته

بود هرچی گفتم کجا زنگی می کنی یا چند سالته اصلا دختری یا پسر راضی نبود که

جوابم و بده هیچوقت نرفته بودم صفحه های قبل و بخونم ولی امروز که رفتم خیلیا

رو دیدم (سمراـمهتابـ بهاره ـ زهرا ـ به توچه؟ـبیکار ـداریوش ـفرانک ـ نگین ـ نازی ـ

الناز و...خلاصه خیلیای دیگه که من حتی نه می شناسمشون نه با هاشون حرف زدم .

کم کم تابستون شد و رابطه ها صمیمی تر تو همین تابستون خیلیا رفتن بعضیا که

از صمیم قلب همدیگرو دوست داشتن اواز جدایی خوندن بعضیا پیوند دوستی

بستن بعضیا هم مثل من بعضی وقتا می یومدن تا اینکه همه رفتن و فقط ۳ یا۴ نفر

ثابت موندن اونجا این ۳نفر(سمرا ـ بهاره و زهرا)هستن که بعد از این همه مدت هنوز

با هم رابطه دارن.

حالا با اینکه ماه ها از عمر اون وبلاگ می گذره ولی هنوز به وسیله این چند نفر زنده

مونده .

شاید نمی دونم شاید دوباره یه مجریه دیگه بیادو دوستی های دیگه ای رو بدونی که

خودشم بدونه به وجود بیاره.

من تنها نیستم

7021 — Sat, 07 Mar 2009 09:52:07 GMT

به نام یگانه هستی

دیشب فهمیدم تنها نیستم

به قول دختر خالم یه گله ادم دورم ریختن بعد هی می گم تنها تنها خوب تو سن من طبیعی ادم احساس تنهایی کنه .

ولی من فقط خودم و میدیدم که تو اوج جوونی تنها هستم

این فقط و فقط یه اقرار و شایدم یه تظاهره برای چی نمی دونم؟

شاید ادم دوست داره با تنها موندن جلب توجه کنه.

ولی هیچکس با تنها موندن به کسی توجه نمی کنه

نمی دونم والا همینجوری که نمی شه یه چیزی پرون دیگه من نظر خودم و گفت

من یه تنهای واقعی نیستم

من یه دل شکسته واقعی نیستم

من یه ادم اضافه نیستم

من و...

من تونستم یه تنهای واقعی و درک و کنم و باهاش حرف بزنم کسی که ...

خیلی کوتاه

7021 — Fri, 13 Feb 2009 19:15:18 GMT

سلام

ببخشید دیر اپ می کنم یه مشکل برام پیش اومده بود که نمی تونستم بیام بعدشم که رفتم یه سفر کوتاه در اولین فرصت مثه بچه ادم اپ می کنم از نظراتونم ممنون راستی اسم وبلاگ و تغییر میدم .....

من غمگین نیستم به خدا...(نقدو بررسی شعر دختر تنها)

7021 — Sun, 18 Jan 2009 16:54:18 GMT

به نام سرور اسمان دلها

باز دلم غمگین شد از یاده زمونه....

انگار این شعر (دختر تنها)بعضیاروخیلی عصبانی کرده .

حالا من کار اون ادمای بی جنبه ندارم که بدون فکر قضاوت می کنن ولی انگار

لازم که یه نقدو بررسی روی این شعر انجام بگیره .

شاید مسخره باشه شایم شما اصلا ندونین من درباره چی صحبت می کنم می خوام

بگم این شعر از یکی از بازی های دوره ی کودکیم گرفته شده همون شعر که یه نفر

وسط می شینه و بقیه دورش می چرخ و این شعرو می خونن(دختره گریه می کنه

زاری می کنه )خوب این شعر تو مایه های همین شعرست این شعرا خیلی بداهه

می یاد به ذهنم .

این شعر قصه خودمه

دختر تنها یعنی منی که به ظاهر تنها نیستم ولی درونم یه تنهایی واسه خودش جا خوش کرده.

هنگام گریه کردن همه جا سیاه به نظرم می یاد و این توهم برام ایجاد می شه

که چشمام و بستم .

من اخیرا جز غصه کار دیگه ای نکردم (فقط به خاطر یه موضوع الکی...درس) .

اگر بگم در طول روز صد بار اه نمی کشم و خدارو صدا نمی کنم دوروغ گفتم

این اه کشیدنم فقط تو تنهاییم نیست حتی وقتی درملع عام هستم غمم رو ابراز

می کنم .

مدتیه که اشکارا غصه هام و رو می کنم مثلا همین که قلم دستم بیاد دیگه چیزی

حالیم نیس یا یه دختر تنها کنار دریا می کشم که همیشه ام پشتش به منه یا یه

نوشته از غم و تنهایی خودم می نویسم این اتفاق بیشتر وقتی مدرسه هستم

اتفاق می یوفته.

نمی دونم دلم از چی شکسته شایدم نشکسته باشه فقط ترک خورده ولی همین

ترک خوردگیم خیلی درد داره که گمون نکنم تا یه موقع مشخص خوب بشه.

(راهی ندارم)این یه حقیقت دارم راست می گم واقعا می گم ازته دلم می گم دیگه

نمی دونم چی کار کنم هرچی به اینده نگاه می کنم هیچی جز پوچی نمی بینم

من که کارای بدم بیشتر از کارای خوبم بوده تو این دنیا هم که هرچی خواستم نیکی

کنم به بدی خوردم و مطمئنن تو اون دنیا جز اون خوب خوبا نیستم من که امتحانای

این دنیام(همون امتحانای درسیم)و گند زدم چطور می تونم اون دنیام و خوب بدم؟

من جز مامان بابام و که از هرچیز تو دنیا بیشتر دوس دارم دیگه هیچکس و ندارم (

البته یه خاله دارم خیلی ماهه)ولی هیچوقت نفهمید که دوسش دارم . خدا

جز کسایی نیست که دوسشون دارم جز کسایی که عاشقشم چون هیچوقت من و

ترکم نکردو تنهام نزاشت تنهایی و خیلی وقتا احساس کردم و برام همیشه این

سوال پیش اومده که خدا چطور با تنهایی می سازه ...(البته جوابشو پیدا کردم)

منظور از جایی ندارم این نیست که خونه زندی ندارم منظورم اینه که هیچ جا تو دنیا

نیست که خودم و تنها با هم تنها بشیم همه جا پره از این ادمکایی که خدا درست

کرده.

از اشک ریختن خسته شدم وقتی غم دارم هیچ کاری نمی تونم بکنم جز اینکه اشک

بریزم جدیدنم که اصلا نمی تونم جلوی خودم و بگیرم جلوی هرکس و بی کسی

میزنم زیره گریه خدا نیاره اون روز که مامانم اشک و بینیه....!!!!!!!!!(دق می کنه)

وقتی من اشک میریزم از درونمم یکی اشک میریزه و باعث سوزش در درونم می شه

نه واقعا قلبم نمی سوزه احساس می کنم شایدم یه احساس پوچ و واحی باشه

دل زخمی مطمئن باش هیچوقت درمون نداره شک نکن

اینکه مردنم چاره نداره منظورم همون قضیه بالایی بود که نوشتم حتی اگرم بیرم

سودی عایدم نمی شه جز انتظار تازه ممکنه به تنها ارزومم که دیدن حضرت مهدی

نرسم.

پس باید تحمل کرد یا همون سوخت و ساخت با این زندگی

غصه نخوریم اشک نریزیم...