به نام سرور اسمان دلها
باز دلم غمگین شد از یاده زمونه....
انگار این شعر (دختر تنها)بعضیاروخیلی عصبانی کرده .
حالا من کار اون ادمای بی جنبه ندارم که بدون فکر قضاوت می کنن ولی انگار
لازم که یه نقدو بررسی روی این شعر انجام بگیره .
شاید مسخره باشه شایم شما اصلا ندونین من درباره چی صحبت می کنم می خوام
بگم این شعر از یکی از بازی های دوره ی کودکیم گرفته شده همون شعر که یه نفر
وسط می شینه و بقیه دورش می چرخ و این شعرو می خونن(دختره گریه می کنه
زاری می کنه )خوب این شعر تو مایه های همین شعرست این شعرا خیلی بداهه
می یاد به ذهنم .
این شعر قصه خودمه
دختر تنها یعنی منی که به ظاهر تنها نیستم ولی درونم یه تنهایی واسه خودش جا خوش کرده.
هنگام گریه کردن همه جا سیاه به نظرم می یاد و این توهم برام ایجاد می شه
که چشمام و بستم .
من اخیرا جز غصه کار دیگه ای نکردم (فقط به خاطر یه موضوع الکی...درس) .
اگر بگم در طول روز صد بار اه نمی کشم و خدارو صدا نمی کنم دوروغ گفتم
این اه کشیدنم فقط تو تنهاییم نیست حتی وقتی درملع عام هستم غمم رو ابراز
می کنم .
مدتیه که اشکارا غصه هام و رو می کنم مثلا همین که قلم دستم بیاد دیگه چیزی
حالیم نیس یا یه دختر تنها کنار دریا می کشم که همیشه ام پشتش به منه یا یه
نوشته از غم و تنهایی خودم می نویسم این اتفاق بیشتر وقتی مدرسه هستم
اتفاق می یوفته.
نمی دونم دلم از چی شکسته شایدم نشکسته باشه فقط ترک خورده ولی همین
ترک خوردگیم خیلی درد داره که گمون نکنم تا یه موقع مشخص خوب بشه.
(راهی ندارم)این یه حقیقت دارم راست می گم واقعا می گم ازته دلم می گم دیگه
نمی دونم چی کار کنم هرچی به اینده نگاه می کنم هیچی جز پوچی نمی بینم
من که کارای بدم بیشتر از کارای خوبم بوده تو این دنیا هم که هرچی خواستم نیکی
کنم به بدی خوردم و مطمئنن تو اون دنیا جز اون خوب خوبا نیستم من که امتحانای
این دنیام(همون امتحانای درسیم)و گند زدم چطور می تونم اون دنیام و خوب بدم؟
من جز مامان بابام و که از هرچیز تو دنیا بیشتر دوس دارم دیگه هیچکس و ندارم (
البته یه خاله دارم خیلی ماهه)ولی هیچوقت نفهمید که دوسش دارم . خدا
جز کسایی نیست که دوسشون دارم جز کسایی که عاشقشم چون هیچوقت من و
ترکم نکردو تنهام نزاشت تنهایی و خیلی وقتا احساس کردم و برام همیشه این
سوال پیش اومده که خدا چطور با تنهایی می سازه ...(البته جوابشو پیدا کردم)
منظور از جایی ندارم این نیست که خونه زندی ندارم منظورم اینه که هیچ جا تو دنیا
نیست که خودم و تنها با هم تنها بشیم همه جا پره از این ادمکایی که خدا درست
کرده.
از اشک ریختن خسته شدم وقتی غم دارم هیچ کاری نمی تونم بکنم جز اینکه اشک
بریزم جدیدنم که اصلا نمی تونم جلوی خودم و بگیرم جلوی هرکس و بی کسی
میزنم زیره گریه خدا نیاره اون روز که مامانم اشک و بینیه....!!!!!!!!!(دق می کنه)
وقتی من اشک میریزم از درونمم یکی اشک میریزه و باعث سوزش در درونم می شه
نه واقعا قلبم نمی سوزه احساس می کنم شایدم یه احساس پوچ و واحی باشه
دل زخمی مطمئن باش هیچوقت درمون نداره شک نکن
اینکه مردنم چاره نداره منظورم همون قضیه بالایی بود که نوشتم حتی اگرم بیرم
سودی عایدم نمی شه جز انتظار تازه ممکنه به تنها ارزومم که دیدن حضرت مهدی
نرسم.
پس باید تحمل کرد یا همون سوخت و ساخت با این زندگی
غصه نخوریم اشک نریزیم...
